طبق قانون ج.ا.، یدک (نیم‌یدک) عبارت است از:

توضیح

یدک (نیم‌یدک) هر وسیلهٔ نقلیهٔ بدون موتور است که برای حرکت به‌صورت یک واحد همراه وسیلهٔ نقلیهٔ موتوری ساخته شده، از جمله ادوات خاص.

تعریف دو عنصر دارد: نداشتن موتور، و طراحی برای حرکت به‌صورت یک مجموعهٔ واحد همراه وسیلهٔ کشنده. عنصر اول است که گزینهٔ درست را از دام سؤال جدا می‌کند: خودروی موتوری خرابی که با اتصال سخت بکسل می‌شود یدک نمی‌شود. چرا این تفکیک اهمیت دارد؟ چون آن خودروی بکسل‌شده همچنان وسیلهٔ نقلیهٔ موتوری است؛ پس باید راننده‌ای با گواهینامهٔ معتبر پشت فرمانش بنشیند، فرمان و ترمزش کار کند و قواعد ویژهٔ بکسل کردن — از جمله حد سرعت و علائم هشدار — رعایت شود. اگر آن را یدک می‌شمردیم، همهٔ این تکالیف حذف می‌شد.

نتیجهٔ عملی این تعریف در چند جای دیگر آزمون هم برمی‌گردد: کشیدن یدک به رده و پسوند خاص گواهینامه نیاز دارد، حد سرعت مجموعهٔ کشنده و یدک پایین‌تر است، حمل مسافر در یدک ممنوع است، و یدک باید چراغ و علائم بازتابندهٔ عقب خود را داشته باشد.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند

• هر وسیله نقلیه موتوری که با اتصال سخت بکسل می‌شود — وسیلهٔ نقلیهٔ موتوری، حتی وقتی با اتصال سخت بکسل می‌شود، یدک نیست و تکالیف یک وسیلهٔ موتوری بر آن بار می‌ماند.

مبنای قانونی: قانون جمهوری ارمنستان «در مورد تأمین امنیت ترافیک جاده‌ای»