طبق قانون ج.ا.، خودروی سواری محسوب می‌شود:

توضیح

خودرویی با حداکثر ۸ صندلی مسافر که برای حمل ایمن و راحت مسافر و بار ساخته و تجهیز شده است.

تعریف سواری روی همان عدد ۸ می‌چرخد که تعریف اتوبوس: تا ۸ صندلی مسافر سواری است و بیش از آن اتوبوس. صندلی راننده شمرده نمی‌شود، پس یک ون هفت‌نفرهٔ خانوادگی یا حتی یک ون با ۸ صندلی مسافر همچنان سواری به شمار می‌آید. این دو تعریف مکمل یکدیگرند و هیچ فاصله یا هم‌پوشانی بین‌شان نمی‌گذارند — همین ویژگی است که آن‌ها را برای قانون قابل استفاده می‌کند.

دلیل اهمیت این دسته‌بندی، رژیم حقوقی متفاوت است: ردهٔ گواهینامه، دورهٔ معاینهٔ فنی، محدودیت سرعت، و الزامات حمل تجاری مسافر همه به آن گره خورده‌اند. برای اینکه در بازرسی جاده‌ای تشخیص فوری و بدون اختلاف باشد، معیار باید شمردنی و عینی باشد؛ شمارش صندلی چنین معیاری است، برخلاف معیارهای مبهمی مثل اندازه یا ظاهر خودرو. عدد ۸ را حفظ کنید و آن را به مرز ۳۵۰۰ کیلوگرم ردهٔ B گره نزنید — این دو معیار جدا هستند و هر دو باید رعایت شوند.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند

• خودرویی برای مسافران (به‌جز کودکان زیر ۱۲ سال) با حداکثر ۴ صندلی که ساختار و تجهیزات آن برای حمل ایمن و راحت مسافر و بار طراحی شده است — سقف ۴ صندلی و استثنای کودکان زیر ۱۲ سال در تعریف قانونی خودروی سواری وجود ندارد؛ ملاک قانون شمارش صندلی مسافر تا سقف ۸ است، بدون توجه به سن سرنشین.

مبنای قانونی: قانون جمهوری ارمنستان «در مورد تأمین امنیت ترافیک جاده‌ای»