طبق قانون ج.ا.، اتوبوس محسوب می‌شود:

توضیح

خودرویی با بیش از ۸ صندلی مسافر که برای حمل ایمن و راحت مسافر و بار ساخته و تجهیز شده است.

مرز میان خودروی سواری و اتوبوس یک عدد است: ۸ صندلی مسافر. سواری تا ۸ صندلی، و اتوبوس بیش از ۸ صندلی. صندلی راننده در این شمارش حساب نمی‌شود — به همین دلیل در فهرست‌های فنی این حالت را «۸+۱» می‌نویسند. عبارت «بیش از» را دقیق حفظ کنید، چون کل تفاوت گزینه‌ها در همین دو کلمه است.

دلیل وجود این خط قاطع، تنظیم‌گری است نه سلیقه. حمل جمعی مسافر بار مسئولیت سنگین‌تری دارد: ردهٔ گواهینامهٔ متفاوت (رده D برای اتوبوس)، قواعد سخت‌گیرانه‌تر معاینهٔ فنی، محدودیت سرعت جداگانه، و الزامات مجوز حمل مسافر. برای اینکه معلوم باشد کدام خودرو در کدام رژیم قرار می‌گیرد، قانون به یک ملاک قابل شمارش و بی‌ابهام نیاز داشت و صندلی شمردنی‌ترین ملاک موجود بود. کاربرد روزمره‌اش در ارمنستان مینی‌بوس‌های شهری و مسیرهای بین‌شهری است: ظرفیت آن‌ها معمولاً بیش از ۸ مسافر است و از نظر قانون اتوبوس‌اند، پس رانندهٔ آن‌ها به گواهینامهٔ سواری بسنده نمی‌تواند کند.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند

• وسیله‌ای با ۸ صندلی یا بیشتر برای مسافر که ساختار و تجهیزات آن برای حمل ایمن و راحت مسافر و بار طراحی شده است — «۸ صندلی یا بیشتر» خودرویی با دقیقاً ۸ صندلی مسافر را اتوبوس می‌کند، در حالی که همان خودرو بر اساس تعریف سواری در دستهٔ سواری قرار می‌گیرد؛ این دو تعریف با هم تناقض پیدا می‌کنند.

مبنای قانونی: قانون جمهوری ارمنستان «در مورد تأمین امنیت ترافیک جاده‌ای»