طبق قانون ج.ا.، گواهینامه بین‌المللی رانندگی وسایل دسته «A» و «B» صادر می‌شود برای:

توضیح

افراد بالای ۱۸ سال.

قاعده: گواهینامهٔ بین‌المللی برای دسته‌های «A» و «B» به افراد بالای هجده سال داده می‌شود. نکتهٔ کلیدی این است که گواهینامهٔ بین‌المللی سند مستقلی نیست؛ ترجمهٔ رسمی و استانداردشدهٔ گواهینامهٔ ملی است و بدون همراه داشتن اصل گواهینامهٔ ملی اعتبار ندارد. پس سن آن منطقاً نمی‌تواند از سن صدور همان دستهٔ ملی پایین‌تر باشد، و چون «A» و «B» از هجده‌سالگی صادر می‌شوند، همان ۱۸ اینجا هم تکرار می‌شود.

این هم‌ترازی را به‌عنوان یک قاعدهٔ کلی نگه دار: هر سنی که برای گواهینامهٔ بین‌المللی می‌بینی، از سن دستهٔ ملی متناظرش کمتر نیست. گزینه‌های ۱۶ و ۱۷ برای همین گذاشته شده‌اند که ببینند آیا داوطلب گواهینامهٔ بین‌المللی را مدرکی جداگانه و آسان‌تر تصور می‌کند یا نه. عدد ۱۸ را حفظ کن و آن را با سوال مربوط به دستهٔ «C» قاطی نکن که عدد دیگری دارد.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند

• افراد بالای ۱۶ سال — ۱۶ سال حتی برای گواهینامهٔ ملی «A» یا «B» کافی نیست، پس برای نسخهٔ بین‌المللی همان دسته‌ها هم نمی‌تواند کافی باشد.
• افراد بالای ۱۷ سال — ۱۷ سال سنِ شرکت در آزمون عملی است؛ در آن سن هنوز گواهینامهٔ ملی صادر نشده تا نسخهٔ بین‌المللی‌اش گرفته شود.

مبنای قانونی: قانون جمهوری ارمنستان «در مورد تأمین امنیت ترافیک جاده‌ای»