شروع حرکت محسوب می‌شود:

توضیح

لحظهٔ شروع حرکت از محل توقف یا پارک، چه با تغییر به خط عبور مجاور همراه باشد چه نباشد.

«شروع حرکت» از لحظه‌ای آغاز می‌شود که خودروی متوقف یا پارک‌شده به راه می‌افتد؛ فرقی نمی‌کند که برای این کار وارد خط عبور مجاور شوی یا در امتداد همان جای خود، کنار جدول، جلو بروی. عبارت «خواه همراه با تغییر خط باشد خواه نباشد» عمداً در تعریف آمده تا راه فرار بسته شود.

اهمیت این نکته در وظیفه‌ای است که به شروع حرکت گره خورده: راننده‌ای که حرکت را آغاز می‌کند باید راهنما بزند و به وسایل نقلیه‌ای که در حال حرکت‌اند حق تقدم بدهد. اگر تعریف را محدود به «تغییر خط» می‌کردند، هر راننده‌ای می‌توانست ادعا کند که فقط چند متر در امتداد جدول جلو رفته و بنابراین مشمول این وظایف نیست. دقیقاً همین چند متر، صحنهٔ رایج‌ترین تصادف‌های شهری است: باز شدن ناگهانی خودرو از حاشیه جلوی دوچرخه‌سوار یا موتورسیکلتی که از نقطهٔ کور آینه می‌رسد.

نکتهٔ حفظ‌کردنی ساده است: هر بار که خودروی ساکن به حرکت درمی‌آید، تو در نقش «کسی که وارد جریان می‌شود» هستی، نه صاحب جریان. آینه، نقطهٔ کور، راهنما، و بعد حرکت.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند

• لحظه شروع حرکت وسیله نقلیه از محل توقف یا پارک، همراه با تغییر به خط عبور مجاور. — اگر شروع حرکت را فقط به موردی محدود کنی که با تغییر خط همراه است، راه‌افتادن از کنار جدول بدون تغییر خط از شمول قاعده بیرون می‌ماند و وظیفهٔ حق تقدم دادن بی‌اثر می‌شود.

مبنای قانونی: قانون جمهوری ارمنستان «در مورد تأمین امنیت ترافیک جاده‌ای»