هنگام گردش به چپ در این وضعیت، دادن علامت:

توضیح

لازم است.

تکلیف علامت دادن مطلق است: پیش از شروع حرکت، تغییر خط، هر گردش، دور زدن و توقف باید با چراغ راهنمای مربوطه علامت بدهی. این تکلیف به داشتن یا نداشتن حق تقدم، به خلوت بودن خیابان و به ساده بودن مانور ربطی ندارد.

در تصویر، تابلوی لوزی زرد نشان می‌دهد که تو در راه اصلی هستی و تابلوی مکمل زیر آن راستای راه اصلی را در تقاطع مشخص می‌کند. همین وضعیت است که تله می‌سازد: راننده فکر می‌کند «من در راه اصلی‌ام و حق تقدم دارم، پس نیازی به راهنما نیست». اتفاقاً وقتی راه اصلی در تقاطع تغییر جهت می‌دهد، رانندگان دیگر باید حدس بزنند چه کسی کدام شاخه را می‌گیرد و راهنمای تو تنها منبع این اطلاعات است.

دلیل ایمنی: حق تقدم فقط ترتیب عبور را تعیین می‌کند، اما راهنما نیت تو را اعلام می‌کند. راننده‌ای که پشت سرت است باید بداند سرعتت را کم می‌کنی؛ راننده‌ای که از راه فرعی منتظر است، بر اساس راهنمای تو تصمیم می‌گیرد؛ و عابر پیاده‌ای که می‌خواهد از راه محل گردش تو عبور کند، فقط با همین چراغ می‌فهمد که خودرو به سمت او می‌پیچد.

نکتهٔ مکمل و مهم آزمونی: علامت دادن به تو حق مانور نمی‌دهد. راهنما زدن جای رعایت حق تقدم را نمی‌گیرد و پس از پایان مانور باید بلافاصله خاموشش کنی.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند

• الزامی نیست. — «الزامی نیست» با این استدلال جذاب می‌شود که در راه اصلی هستی یا کسی پشت سرت نیست؛ اما قانون علامت دادن را به شرایط ترافیکی مشروط نکرده و پیش از هر گردش، بدون استثنا، لازم است.

مبنای قانونی: قواعد راهنمایی و رانندگی جمهوری ارمنستان