در این وضعیت:

توضیح

به رانندهٔ خودروی سواری که از سمت راست می‌آید حق تقدم بده.

در تصویر هیچ چراغ راهنمایی و هیچ تابلوی حق تقدمی دیده نمی‌شود و هر دو راه از یک جنس‌اند؛ پس این یک تقاطع هم‌ارز است و تنها قاعدهٔ حاکم بر آن، قاعدهٔ «راست بر چپ» است: به وسیله‌ای که از سمت راست تو نزدیک می‌شود حق تقدم بده. خودروی سواری سفید در سمت راست توست، پس اول او عبور می‌کند.

موتورسیکلت از سمت چپ می‌آید و همین قاعده برای او هم برقرار است؛ از دید او، تو در سمت راست هستی و او موظف است به تو راه بدهد. نکتهٔ مهم این است که قاعدهٔ راست بر چپ به جهتی که خودت قصد داری بروی وابسته نیست؛ حتی با راهنمای چپِ روشن — مثل همین تصویر — باز هم فقط تکلیف تو در برابر خودروی سمت راست تغییر نمی‌کند.

چرا قانون این‌طور نوشته شده؟ چون در تقاطع بدون علائم، هر دو راننده باید بدون گفت‌وگو به یک نتیجهٔ واحد برسند. معیار «سمت راست» تنها معیاری است که از هر دو صندلی یکسان دیده می‌شود و ابهام ندارد.

تلهٔ آزمون، گزینهٔ «به هر دو حق تقدم بده» است که ایمن‌تر به نظر می‌رسد؛ اما راه دادن بی‌جا هم تصمیم دیگران را به هم می‌ریزد و تقاطع را قفل می‌کند.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند

• اول از تقاطع عبور می‌کنید. — عبور اول یعنی نادیده گرفتن حق تقدم خودرویی که از سمت راست تو به تقاطع می‌رسد.
• به هر دو راننده حق تقدم می‌دهید — موتورسیکلت از سمت چپ می‌آید و خودش موظف است به تو راه بدهد؛ راه دادن به هر دو، افزون بر خطای مقرراتی، انتظار رانندهٔ سمت چپ را هم بر هم می‌زند.