در چه صورتی سبقت گرفتن از خط عبور مقابل، در راه‌هایی که در هر جهت یک خط دارند، مجاز است؟

توضیح

هر دو شرط باید هم‌زمان برقرار باشد.

سبقت روی راهی که در هر جهت فقط یک خط عبور دارد یعنی رفتن به خط عبور جهت مقابل؛ خطرناک‌ترین مانوری که یک راننده انجام می‌دهد، چون خطا در آن به برخورد جبهه‌ای ختم می‌شود و سرعت برخورد برابر مجموع سرعت دو خودروست.

به همین دلیل دو شرط جدا وجود دارد و هر دو باید هم‌زمان برقرار باشند. شرط اول: خط عبور مقابل باید تا فاصله‌ای کافی آزاد باشد؛ یعنی نه‌فقط همین حالا خالی باشد، بلکه تا لحظه‌ای که تو به خط خودت برگشته‌ای هم خالی بماند. شرط دوم: کسی نباید در حال سبقت گرفتن از تو باشد؛ اگر خودروی پشتی زودتر به خط چپ رفته و در حال جلو زدن از توست، خروج تو به چپ مستقیم جلوی او را می‌بندد.

شرط دوم همان است که رانندگان کمتر به‌یاد می‌آورند. راننده‌ای که در حال سبقت است سرعتش از تو بیشتر است و دقیقاً در همان خطی حرکت می‌کند که می‌خواهی وارد شوی؛ اگر فقط جلو را بپایی و آینه و نقطهٔ کور را نه، او را نمی‌بینی.

تلهٔ آزمون: هر دو گزینهٔ دیگر درست‌اند اما ناقص. وقتی چند شرط قانونی به‌صورت جداگانه فهرست می‌شوند، معمولاً پاسخ «همهٔ آن‌ها» است. پیش از هر سبقت این ترتیب را اجرا کن: آینه، نقطهٔ کور، راهنما، سپس مانور.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند

• فقط زمانی که خط عبور جهت مقابل به اندازهٔ کافی آزاد باشد. — درست است اما ناقص؛ آزاد بودن خط مقابل شرط لازم است، نه شرط کافی. اگر در همان لحظه کسی از تو سبقت بگیرد، خروج به چپ برخورد می‌سازد.
• فقط زمانی که کسی از ما سبقت نمی‌گیرد. — این هم فقط یکی از دو شرط است؛ اگر پشت سرت کسی نباشد ولی خط مقابل تا فاصلهٔ کافی آزاد نباشد، سبقت باز هم ممنوع است.

مبنای قانونی: قانون جمهوری ارمنستان «در مورد تأمین امنیت ترافیک جاده‌ای»