در ساعات تاریکی، اتوبوسی که در قسمت‌های بدون روشنایی جاده در مسیر تعیین‌شده حرکت می‌کند باید استفاده کند از:

توضیح

هم نور پایین و هم نور بالا؛ بسته به شرایط از هر دو استفاده می‌شود.

در ساعات تاریکی، در قطعاتی از جاده که روشنایی ندارند، وسیلهٔ نقلیه باید چراغ‌های جلوی اصلی‌اش را روشن نگه دارد و انتخاب بین نور بالا و نور پایین به شرایط لحظه واگذار شده است. به همین دلیل پاسخ درست «هر دو» است، نه فقط یکی از آن‌ها.

منطقش این است که این دو کار متفاوتی می‌کنند. نور بالا برد بلند دارد و در جادهٔ تاریک و خالی لازم است، چون در سرعت برون‌شهری مسافت توقف از برد نور پایین بیشتر می‌شود و بدون نور بالا عملاً فراتر از دید خود می‌رانید. اما به‌محض روبه‌رو شدن با وسیلهٔ مقابل، یا وقتی به خودروی جلویی نزدیک می‌شوید، باید به نور پایین برگردید تا راننده را خیره نکنید؛ خیره کردن خودش تخلف و از عوامل شناخته‌شدهٔ تصادف شبانه است. پس اتوبوس در همان مسیر بدون روشنایی، بسته به وضعیت لحظه، از هر دو استفاده می‌کند.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند

• فقط نور پایین. — فقط نور پایین کافی نیست؛ برد آن کوتاه است و در جادهٔ کاملاً تاریک و سرعت برون‌شهری، مسافت توقف از فاصلهٔ روشن‌شده بیشتر می‌شود.
• فقط نور بالا. — فقط نور بالا هم غلط است؛ هنگام روبه‌رو شدن با وسیلهٔ مقابل یا نزدیک شدن به خودروی جلویی موظفید به نور پایین سوییچ کنید.