در این تقاطع چند محل تقاطع سواره‌روها وجود دارد؟

توضیح

دو محل تقاطع سواره‌روها.

کلید تصویر همان نوار سبزِ باریکی است که در بازوی چپ و راستِ راه متقاطع دیده می‌شود: راهی که مسیر ما را قطع می‌کند نوار جداکننده دارد و سواره‌رویش به دو بخش مستقل تقسیم شده است. هر بخش، جایی که با سواره‌روی راه ما تلاقی می‌کند، یک «محل تقاطع سواره‌روها» می‌سازد؛ پس دو محل تقاطع داریم، در حالی که همهٔ اینها روی هم فقط یک تقاطع است.

محل تقاطع سواره‌روها محوطه‌ای است که با وصل کردن فرضی انتهای لبه‌های سواره‌روها به یکدیگر به دست می‌آید. وقتی نوار جداکننده وسط راه متقاطع باشد، این محوطه دو تکه می‌شود و فضای نوار میانی بین آن دو قرار می‌گیرد.

چرا این تفکیک مهم است؟ چون بخشی از قواعد به تقاطع گره خورده و بخشی به محل تقاطع سواره‌روها. مثلاً برد برخی تابلوهای دستوری فقط تا همان محل تقاطع سواره‌رویی است که تابلو پیش از آن نصب شده — یعنی در راه‌های نواردار، اثر تابلو ممکن است در بخش دوم دیگر برقرار نباشد. در مقابل، حق تقدم برای کل تقاطع یک بار حل می‌شود.

تلهٔ آزمون: نگاه سرسری، این تقاطع را یک چهارراه ساده نشان می‌دهد. عادت کن قبل از پاسخ، دنبال نوار جداکننده در بازوهای راه متقاطع بگردی.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند

• یک — «یک» وقتی درست است که راه متقاطع نوار جداکننده نداشته باشد؛ در این تصویر نوار سبز میانی سواره‌رو را دو تکه کرده است.
• چهار — «چهار» از شمردن گوشه‌های تقاطع یا بازوهای راه می‌آید، نه از تلاقی سواره‌روها.